O istnieniu Faralyi i pobliskich wioseczek położonych na południe od Ölüdeniz dowiedziałem się ze strony booking.com, gdzie szukałem noclegów. Okolica jest przepiękna – monumentalnie wysokie, ponad kilometrowej wysokości góry schodzą wprost do błękitnego morza, a brzeg jest udekorowany kilkoma cudnymi plażami. Zbocza są na tyle strome, że nie da się tu wybudować hoteli nadających się do obsługi masowego klienta, dzięki czemu obszar nie stracił wiele ze swego uroku. Dominują pojedyncze pensjonaty i niewielkie ośrodki, w skład których wchodzi najczęściej kilka bungalowów. Z lektury opinii zamieszczanych w necie wynikało, że głównie przybywają tu Anglicy, Holendrzy, Niemcy, dużo rzadziej Turcy. Powód jest prosty – jest tu drogo, a nawet bardzo drogo. Miejsce, w którym my nocowaliśmy (Kabak Avalon Bungalows), również należy do na tyle drogich, że miałem z tego powodu wyrzuty sumienia, ale ostatecznie postanowiłem wspólnie z żoną pozażywać trochę luksusu.