Tragiczny kres mrzonek wieszcza

O Adamie Mickiewiczu trudno powiedzieć coś nowego i odkrywczego, w końcu nasz narodowy wieszcz zajmuje prominentne miejsce w programie nauczania szkolnego, a prawie wszyscy znają na pamięć fragmenty "Pana Tadeusza". Spróbujmy jednak pójść tropami kroków poety, które pod koniec życia zaprowadziły go do Stambułu, miasta, które okazało się być jego ostatnią ziemską przystanią.

Młodzieńcze fascynacje Orientem

Walenty Wańkowicz, Portret Adama Mickiewicza na Judahu skaleDo Turcji Mickiewicza przyciągnęły dwa powody. Po pierwsze, romantycy chętnie czerpali z nurtu orientalizmu, ale sam Mickiewicz nigdy wcześniej w Azji nie był. Jego zainteresowania orientalne widoczne były już we wczesnej młodości poety, kiedy to przyjaźnił się w Wilnie i Petersburgu z badaczami Wschodu, a nawet sam rozpoczął naukę języka perskiego. Jednak jedyną podróżą w regiony, które można określić jako dotknięte kulturą orientalną, była wyprawa na Krym w 1825 roku. Wizyta ta zaowocowała cyklem osiemnastu poematów znanych jako "Sonety krymskie". Mickiewicz zakochał się w tamtych okolicach, zachwycał się ich egzotyką, a swoje wrażenia opisał w liście do Joachima Lelewela: W Odessie prowadziło się życie oryentalne, a po prostu mówiąc próżniackie. Ale widziałem Krym! [...] Spałem na sofach Girajów i w laurowym gaiku w szachy grałem z klucznikiem nieboszczyka chana. Widziałem wschód w miniaturze.

Letoon

Letoon, znane również jako Letoön, było niegdyś najważniejszym sanktuarium oraz wyrocznią tzw. Federacji Licyjskiej. Nazwa Letoon wywodzi się od imienia bogini Latony, która właśnie w tym miejscu miała urodzić dwoje dzieci - boginię łowów Artemidę i boga sztuki Apollina. Sanktuarium Letoon połączone było ze pobliskim Ksantos Świętą Drogą, a obecnie oba te stanowiska figurują na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Kompleks świątynny w Letoon

Do herbaty - 29 września 2015

W dzisiejszym odcinku "Do herbaty" skupimy się na wiadomościach z dziedziny archeologii i historii. Zajrzymy do położonej w regionie czarnomorskim Komany Pontyjskiej, dowiemy się, jakie rewolucyjne odkrycia zostały dokonane nad jeziorem Wan, zastanowimy się, czy podziemne miasta w Kapadocji były dziełem kosmitów i poznamy grę komputerową, w której można sterować stawiaczem min Nusrat.

Do herbaty - 29 września 2015

Do herbaty - 22 września 2015

W dzisiejszym odcinku "Do herbaty" skupimy się na przeglądzie wydarzeń kulturalnych i rozrywkowych, w których można będzie uczestniczyć jesienią tego roku w Turcji. Dowiemy się, w jaki sposób można dobrze wydać równowartość 30$, przyjrzymy się planom otwarcia nowego Parku Czekolady, poznamy parki tematyczne dostępne dla dzieci i dorosłych w Stambule, zachęcimy do uczestnictwa w festiwalu fotograficznym. Na zakończenie przekonamy się, czy najlepszym symbolem miasta Rize jest szklanka herbaty.

Do herbaty - 22 września 2015

Edremit

Chociaż administracyjnie miasto Edremit należy do prowincji Balıkesir, to z racji swojego położenia - nad Zatoką Edremit (tr. Edremit Körfezi), w miejscu gdzie kończy się wysunięty na zachód półwysep Biga - można go zaliczyć do miast historycznej Troady, której stanowi najdalej na południowy-wschód wysunięty punkt. Chociaż miasto nosi nazwę wywodzącą się od antycznego Adramyttionu, to w rzeczywistości ruiny tej starożytnej osady położone są dalej na południe, w Burhaniye, a sam Edremit jest nowoczesną miejscowością, w której trudno szukać spektakularnych zabytków. Znaczenie turystyczne Edremitu wynika z jego położenia na skrzyżowaniu szlaków komunikacyjnych - w czasie podróży przez Turcję właśnie tutaj należy zdecydować, czy będzie się jechać dalej na południe, wzdłuż wybrzeża egejskiego, czy też skieruje na wschód - w głąb Azji Mniejszej.

Produkcja przecieru pomidorowego w Edremicie

Strony

Subskrybuj Turcja w Sandałach RSS