17 maja z samego rana wyruszyliśmy w kierunku Morza Śródziemnego, najkrótszą z możliwych tras. Odbiliśmy z niej w okolicach Araban, żeby ten dzień nie był poświęcony wyłącznie na przejazd. W tamtej okolicy odwiedziliśmy kilka lokalnych atrakcji o mało specyficznych nazwach. Na pierwszy ogień poszedł pewien tumulus, pod którym zostaliśmy zaproszeni na herbatę, wypitą w malowniczej scenerii, nieopodal rzeczki.

Oj, nazbierało się wrażeń i miejsc do opisania, a czas goni. Na początku uspokajam naszych wszystkich Czytelników, że nikt z nas nie ucierpiał podczas przejazdu wzdłuż granicy syryjskiej. Podczas naszego pobytu w tym regionie było tam nad wyraz spokojnie, a przynajmniej takie wrażenie odnieśliśmy, nieświadomi wybuchów samochodów-pułapek... No to jedziemy z kolejnym odcinkiem relacji.

8 maja przed południem zwiedzaliśmy Antakyę, chociaż efekty tego przedsięwzięcia są nad wyraz skromne. Antakyę zapamiętaliśmy sprzed lat jako miasto męczące, o chaotycznym ruchu, i konfrontacja wspomnień ze stanem obecnym potwierdziła nasze ówczesne odczucia. Udało nam się odszukać Muzeum Archeologiczne ze wspaniałą kolekcją antycznych mozaik oraz wielu innych eksponatów. Jednak nawet o tej porze roku placówka ta była pełna zagranicznych turystów, a dodatkowo dziedziniec muzeum był w remoncie, więc części ekspozycji nie dało się obejrzeć.

2 maja okazał się dniem niespodziewanej zmiany planów, nie po raz pierwszy i zapewne nie po raz ostatni. Z samego rana pojechaliśmy do centrum Beyşehir, żeby obejrzeć kompleks meczetowy Eşrefoğlu. Zabudowania tego centrum religijnego pochodzą z XIII wieku, a sam meczet jest przepięknie zdobiony: z zewnątrz warto zwrócić uwagę na bogato zdobione kamiennymi rzeźbieniami wejście do budowli, a w środku - na drewniane kolumny i wspaniały mihrab.