Turcja w sandałach

Hipodrom (Sultanahmet Meydanı, At Meydanı) to dawny tor wyścigów konnych i rydwanów, zbudowany za czasów rzymskiego cesarza Septymiusza Sewera w 203 roku naszej ery. Za panowania Konstantyna Wielkiego, który przeniósł stolicę Cesarstwa Rzymskiego z Rzymu do Bizancjum, hipodrom został odrestaurowany i wzbogacony o arenę z widownią, która mogła pomieścić przeszło 100 tysięcy widzów.

To na istanbulskim Hipodromie rywalizowały w czasach bizantyjskich dwie słynne drużyny rydwanowe: Zieloni i Niebiescy. Ta rywalizacja doprowadziła nawet do zamieszek, w których zginęło około 30 tysięcy osób.

Obecnie najciekawsze punkty na Hipodromie to Obelisk Totmesa III, Kolumna Wężowa, Kolumna Konstantyna VII Porfirogenety oraz Niemiecka Fontanna.

Obelisk Totmesa III (III. Tutmosis Dikilitaşı) został do Konstantynopola przywieziony w 390 roku naszej ery przez Teodozjusza Wielkiego prosto z Egiptu. Pochodzi ze Świątyni w Karnaku z 1490 roku przed naszą erą, a w celach transportowych został rozcięty na trzy części, z których do dnia dzisiejszego zachowała się część szczytowa. Obecnie zadziwia turystów świetnym stanem i wyrazistością wyrytych w niej hieroglifów.

Kolumna Wężowa (Yılanlı Sütun) pochodzi natomiast ze Świątyni Apollina w Delfach. Została przetransportowana do Konstantynopola za czasów Konstantyna Wielkiego. W dawnych czasach zdobiły ją głowy wężów, z których obecnie jedna jest wystawiona w Muzeum Archeologicznym w Istanbule. Wiek samej kolumny szacowany jest na około 2500 lat.

Kolumna Konstantyna VII Porfirogenety (Örme Dikilitaş, Konstantin Dikilitaşı) to 32-metrowy obelisk wzniesiony z nieoszlifowanych kamieni i odrestaurowany w czasach Konstantyna VII. Data powstania kolumny jest nieznana. Niegdyś pokryta była płytami z brązu, które przedstawiały zwycięstwa bitewne Bazylego I.

Niemiecka Fontanna (Alman Çeşmesi) została wzniesiona w celu upamiętnienia drugiej rocznicy odwiedzin niemieckiego cesarza Wilhelma II w Istanbule w 1898 roku. Zbudowana w Niemczech, została przewieziona w częściach i złożona na Hipodromie. Wnętrze jej kopuły pokryte jest złotymi mozaikami.

Hipodrom można nazwać sercem najstarszej części Istanbulu. Stojąc na nim i rozglądając się wokoło, można podziwiać sześć minaretów Błękitnego Meczetu i dostojną bryłę Aya Sofii. Tylko kilka kroków dzieli nas od pałacu Topkapi.

Niestety w sezonie turystycznym urok tego miejsca i jego magia giną w huku autokarów i niezliczonych chmarach turystów. Aby w pełni docenić piękno tego miejsca polecamy spacer w niedzielne popołudnie. Wówczas muzea zamykają swoje podwoje, a wycieczki objazdowe omijają Istanbul szerokim łukiem.

Hipodrom przechodzi niesamowitą metamorfozę. Znikają turyści, nie błyskają flesze aparatów, a na trawnikach mieszkańcy Istanbulu rozpoczynają piknik, rozkładając koce na trawie, lub ruszają na niedzielny spacer, który poprowadzi ich przez park Gülhane nad wody Bosforu.

Przeczytaj więcej o Istanbule.